Hoe het begon met Mira – deel 2


Hoe het begon met Mira – deel 2

En we waren er eigenlijk al heel erg snel over uit. We waren beide op slag verliefd.

Ze was al een tijdje in NL maar ergens nog niet haar juiste thuis gevonden. Dus een afspraak gemaakt met Anneke, wij hadden gevraagd of ze mee ging naar de ontmoeting. Vonden wij wel erg belangrijk. Ze mocht direct mee. Ik moet wel benadrukken zo gaat het meestal niet, tenzij het echt hoge nood is zoals bij Mira. Echt met extreem hoge uitzondering.

Denk na!
Ik raad iedereen ook met klem aan wees altijd transparant en eerlijk naar de contactpersoon van de stichting/vereniging.  Zij zullen dat ook met jouw zijn. Je moet namelijk echt denken in het belang van de hond.
En niet denken “oh lekker goedkope hond en die is al zindelijk en we zijn klaar”.  Geloof mij, dat gaat je heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg tegenvallen en wat nog veel erger is… je maakt de aanwezige trauma’s/ansgten bij de hond nog veel erger. Je creeërt een ongeloofelijke ansgtige situatie voor dat arme wezen, die niet beter weet.
Je brengt dan veel meer schade toe aan de hond, dan überhaupt nodig is. Ik zal maar niet schrijven wat ik vind van zulke mensen.
Je laat je kinderen ook niet zomaar achter bij een vreemde oppas. Kinderen moeten dingen leren.

Hond weet niet beter
Honden zoals Mira, die 3 jaar in een dodingstation hebben gezeten, weten niet beter dan dat leven. Het is een rot omgeving maar het is wel de enige omgeving die ze kennen, het enige vertrouwde plekje, of het nu een leuke plek is of niet, ze zijn er bekend mee.

Ze is er als pup heen gebracht. En ineens, bijna 4 jaar later,  moet ze “luisteren” wat ze helemaal niet kent. Ze kent alleen maar overleven…. meer weet ze niet.  Vaak zijn mannen erg eng omdat vaak toch in die buitenlandse shelters mannen zijn die niet zo leuk met ze omgaan.
Gun de hond tijd….heeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel tijd en heb heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel geduld.  In het geval van Mira, is het bijna 4 levensjaren die ze  moet aanpassen.

Mira
Wij haar opgehaald en Anneke is nog mee geweest naar ons huis. Gezellig gekletst en ze heeft nog van alles uitgelegd en ik moet dan ook nog haar eigen adoptiehondje Kees benoemen. Kees is stoer! 😀
Normaal gesproken worden dit soort gesprekken van te voren gedaan maar omdat beide partijen en wij gewoon open en eerlijk waren en de nood erg hoog was voor Mira.

Please follow and like us:
error1
Tweet 20
fb-share-icon20