Hoe het begon met Mira – deel 4


 

Hoe het begon met Mira – deel 4
En ineens lijkt het bizar snel te gaan… op dit moment zijn we precies 3 weken verder. Ze is hier gekomen op 6 februari 2021 en nu is het 28 feb.

Eerste week
De eerste week was echt zo intens, zo bizar, je wilt alles goed doen en voelt echt als een nederlaag als blijkt dat  het niet (meteen) werkt. En toen besloten we ons even te ontspannen en alles even los te laten.
Tenslotte voelen honden alles wat wij ook voelen. Wij gestressed, de hond ook.  Het was precies de vrijdag na 6 feb in de avond. Het werd mij ook even te veel…. en ik liet gewoon ff alles los… en ineens…. kwamen de vorderingen….

Hier kan ze het hele huis overzien als ik bezig ben.

Tweede week
Binnenshuis was ze niets gewend en buiten ook. Dus wij hebben afgesproken, eerst moet het binnen veilig voor haar zijn dat ze meer gaat durven.  Want ze komt eigenlijk niet uit het woonkamer gedeelte.  Stephan nam letterlijk beetje afstand van haar zodat ze zich op mij kon focussen.  En dat werkte… toch af en toe even ergens om het hoekje gluren maar niet van het vloerkleed af… Voer en water staan nu wat verder van haar mand en ze moet nu dus echt op staan…. deze week is een week van heule kleine stapjes. Maar heel heel langzaam komt er meer regelmaat en rust. Ook wij moeten weer wennen. Maar ja het is voor makkelijker dan voor haar.

Stephan laat haar nu uit en kan zelfs de riem losklikken bij binnenkomst.
Ik probeer af en toe het tuigje uit te doen maar dat vind ze nog eng, meer het aandoen.

En dit was mijn uitzicht in de tweede week….zucht….flieft…

💓

Derde week

En ineens… mag Stephan haar af en toe een aai over haar bol geven maar niet te lang. En het is ook zo verleidelijk he. Doordat wij echt als team samenwerken omdat ik natuurlijk 24/7 bij haar ben, kan ik Stephan precies vertellen ook met filmpjes waar hij op moet letten en wel of niet moet doen.
Ik ben ook echt zo trots op ons, als team en nu samen met Mira!!

We lopen op dit moment een heel kort ommetje. Omdat ze buiten alles dood en dood eng vind. Op zich in een auto en rijden geen probleem maar ze moet niet langsrijden en dat vind ze nog dood eng. Dus we kunnen nog niet zeggen, we gaan even lekker aan de wandel.  Ze moet echt eerst vertrouwt raken en dat ze beetje blij rond kan lopen. En vooral als het donker is, vind ze het fijner

Zaterdag 27 feb
En toen…. gebeurde er dit!


 

WAUW!! Wat zijn wij opgelucht! Ze begint hem echt te vertrouwen zoals ze mij ook vertrouwd!
En vandaag 28 Feb is ze zelfs meer aan de wandel door het huis en heeft zelfs in de keuken gegeten!

Gaaf de hond echt de tijd en laat deze ook in haar/zijn waarde!

Dit was eigenlijk ons begin verhaal en ik zal nu af en toe eens bloggen met allerhande leuke vorderingen. En hopelijk gaat ze nog wel 12 jaar mee…of meer!

Tips
Bovenaan staat een pagina met tips. Bij interresse lees deze zeker eens doe.

In de eerste week heb ik zelf zoveel gejankt, ik was zo gelukkig met haar… en dat maakte het vermoedelijk zo intens en zwaar voor mijzelf. Ik heb dat zo gemist , bijna 5 jaar geen hond en nu is mijn leegte gevuld! Zo inteens veel liefde heb ik voor haar…

En wat wij al zeiden voordat ze hier was, ze gaat nooit meer weg, mocht het toch anders lopen dan passen wij ons leven met alle liefde en plezier aan! Maar zij gaat nergens anders meer heen.

💓Wie heeft wie gered?💓
Ik ben chronisch ziek en heb altijd pijn loop sinds een jaar of 8 met een stok, heb een rollator, scootmobiel. Maar ik ben het zat en er moet iets gebeuren of het echt gaat werken, de tijd zal het leren.

Ondertussen loop ik door Mira al bijna 4 weken zonder stok maar lange stukken durf ik, net als Mira nog niet… dus wij helpen elkaar. 💓

Wij zeggen daarom:        💓 Mira, welkom thuis! 💓  en hopelijk voel je je snel echt thuis hier.

Please follow and like us:
error1
fb-share-icon
Tweet 20
fb-share-icon20